Momenteel geen schrijfwerk maar een enthousiaste duik in het archief van mijn hoofdpersoon dat geheel is opengesteld op internet. Een heel bijzonder gedocumenteerd archief, want zelfs haar brieven zijn naast een afbeelding daarvan ook digitaal gezet. Zelfs haar autobiografie. Momenteel leg ik ook via correspondentie lijntjes uit om met mensen gesprekken te voeren en te interviewen die over mijn onderwerp veel kunnen vertellen. Uiteraard wil ik in dit stadium nog niet verklappen wie mijn hoofdpersoon wordt, maar neem van mij aan dat ik zoiets nog nooit eerder heb meegemaakt of gelezen. Een bijzondere vrouw en als je het over een sterke vrouw hebt dan staat ze op haar gebied wel helemaal bovenaan.

Voor deze historische roman ga ik ook een voor mij bijzondere hoofdstukindeling maken. Ik begin op het moment dat ze volwassen is en ga voor het tweede hoofdstuk terug in de tijd, waarbij ik uitkom in haar peutertijd. Zo zal ik door het hele boek de hoofdstukken afwisselen waardoor jullie, als lezers van de roman, telkens weer geprikkeld zullen worden door de 'groei' die zij in haar leven doormaakt en als volwassene voor haarzelf een hoogtepunt bereikt. In haar leven heeft ze veel moeten vechten en deuren moeten openen die zonder haar inzet gesloten zouden blijven. Met de dialogen is er dit keer ook iets bijzonders. Ik heb hiervoor een onderzoek gedaan en het in voorbeelden voorgelegd aan de vertrouwenspersonen om mij heen. Dit kon met stip, na enige discussie, de goedkeuring wegdragen.

Kortom, dit gaat een heel bijzondere roman worden over een heel bijzondere vrouw. Dit lijkt nu appeltje-eitje, maar ik wilde ook erg uitgedaagd worden met dit onderwerp. Schreef ik de Botjesstraat-trilogie dankzij het historische uitzoekwerk door Huib Wolf in twee en een half jaar. Voor de komende historische roman zal ik minstens zoveel tijd nodig hebben, schat ik in. Door haar bijzonderheid en de nieuwe manier van schrijven die ik momenteel voorsta.

Pfff lekker vaag allemaal, zullen jullie denken. Maar voor mijzelf zie ik het gezien mijn leeftijd wel als een 'grote finale' waar ik gezien mijn schrijftalent langzaam naar toe ben gegroeid. Dus lieve allemaal dat belooft nog wat. Daarom nu een schoon hoofd, een opgeruimde werkkamer, een opgeschoonde computer, nieuwe correspondentie en een prachtig archief dat het leven van mijn hoofdpersoon op allerlei punten blootlegt. Wat wil je als schrijver nog meer... niets toch?